Τα αδέλφια Χαράλαμπος (1885-1952) και Δημήτριος Ι. Θεοχάρης (…-1918) ίδρυσαν το 1903,κοντά στον σιδ.σταθμό του Πύργου, ένα μικρό εργαστήρι ειδών φανοποιίας.Πήγαν πολύ καλά και σε λίγα χρόνια παρουσίασαν τους ψεκαστήρες «Κεραυνός» ,πολλοί από τους οποίους λειτουργούν ακόμα. Το 1918 πεθαίνει ο Δημήτριος και τη διεύθυνση αναλαμβάνει ο Χαρ.Θεοχάρης μετατρέποντας την επωνυμία σε «Χαρ.Ι.Θεοχάρης-Μηχανουργείο-Χυτήριο». Το 1931 το εργοστάσιο επεκτείνεται στη πίσω πλευρά του αρχικού κτηρίου, σε οικοπ.έκταση ενός στρέμματος περίπου και εξοπλίζεται με σύγχρονες για την εποχή, εργαλειομηχανές. Το 1932 η εταιρεία βραβεύεται με χρυσό μετάλλιο στη Ζ’ Διεθνή Έκθεση Θεσ/κης, για τα μηχανήματα που εξέθεσε. Το εργοστάσιο παρέμεινε κλειστό κατά τη Κατοχή και με την απελευθέρωση, ο Χαρ.Θεοχάρης ξεκινά την ανασυγκρότηση του εργοστασίου.Δυστυχώς , το 1950 πεθαίνει η γυναίκα του,πράγμα που του στοίχησε πολύ, και έτσι μετά από λίγο, ο άνθρωπος που κατανάλωσε όλη του τη ζωή στη δημιουργία και ανάπτυξη του εργοστασίου, φεύγει και αυτός από τη ζωή, το 1952. Την εταιρεία συνεχίζουν τα 3 παιδιά του, Ιωάννης, Γεώργιος και Δημήτριος και μετατρέπουν την εταιρεία σε ομόρρυθμη με την επωνυμία «Χ.Ι.ΘΕΟΧΑΡΗΣ Ο.Ε.-Μηχανοποιείον-Χυτήριον-Αντιπροσωπείαι».(Σ.Σ.Τα 3 αυτά παιδιά μαζί με την αδελφή τους Μηλίτσα, είχαν βαπτιστεί από τον Ηρακλή Νταιρόπουλο, όπως είχα αναφέρει στην αντίστοιχη δημοσίευση για την «ΗΡΝΤΑ»). Η εταιρεία αναπτύσσεται δυναμικά και ειδικεύεται στα ελαιουργικά και οινοποιητικά μηχανήματα.Το 1959 παρουσιάζει πρώτη στην ελληνική αγορά ,ελαιουργικά μηχανήματα παραγωγής της, εφάμιλλα των μηχανημάτων του εξωτερικού. Το 1969 η εταιρεία γίνεται Α.Ε. και οργανώνεται με τα πιο σύγχρονα συστήματα και μηχανήματα. Το 1970 αναγείρει στην Ελευσίνα (Μάνδρα) δεύτερο εργοστάσιο σε οικόπεδο 17 στρεμμάτων , με καλυπτόμενο χώρο 3.200μ2. Από το 1972 η εταιρεία αρχίζει να ασχολείται με μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας, τους φυγόκεντρους διαχωριστήρες, το 1973 κυκλοφόρησε ελαιοδιαχ/ρες απλού τύπου και το 1975 ελαιοδ/ρες αυτόματου καθαρισμού. Το 1975 αρχίζει την ανέγερση νέου εργοστασίου, έξω από τον Πύργο,στη περιοχή Συντριάδα σε έκταση 36 στρεμμάτων με καλυπτόμενο χώρο 3.700μ2. Από το 1976 αρχίζει τις εξαγωγές στην Ιορδανία, αργότερα στο Ιράν καθώς και οινοποιητικά μηχανήματα στη Γαλλία. Η εταιρεία συνεχώς παρακολουθεί τη τεχνολογία στην έκθλιψη ελαιοκάρπου, συμμετέχει σε διεθνείς εκθέσεις και συνέδρια, παρουσιάζει τα τελευταία της μηχανήματα στην Ιταλία και Ισπανία και αναφέρεται σε αρκετά ξένα τεχνικά περιοδικά. Το 1975 εγκαθιστά στο Νιπηδητό της Κρήτης το πρώτο της συγκρότημα συνεχούς φυγοκέντρισης με γερμανικό μηχάνημα Flottweg. Το 1976 η εταιρεία εγκαθιστά στην Ελλάδα 13 νέα συγκροτήματα συνεχούς φυγοκέντρισης.Ηδη εχει αποφασίσει να κατασκευάζει η ίδια τα φυγοκεντρικά μηχανήματα και στο νέο της εργοστάσιο στο Πύργο, εγκατέστησε ένα πειραματικό ελαιουργείο και ξεκίνησε τίς μελέτες και δοκιμές δύο μεγεθών φυγοκ.μηχανημάατων. Το 1977 παρουσίασε τους τύπους DK 3.36 και DK 3.46 , τους οποίους κατασκεύαζε εξ ολοκλήρου στα εργοστάσιά της. Η διεθνής οικονομική συγκυρία, ο σκληρός ανταγωνισμός από χώρες με φθηνότερα υλικά και εργατικά ,έπληξαν την εταιρεία και έτσι έκλεισε το εργοστάσιο στη Μάνδρα το 2004.Σήμερα σε αυτόν το χώρο,πού είναι στη θέση Μεσαία Γέφυρα της Μάνδρας,λειτουργεί η εταιρεία “Anodos Logistics”. Τις πληροφορίες για το εργοστάσιο της Μάνδρας , μου έδωσε ο ιδιοκτήτης της υπό εκκαθάριση εταιρείας Χαράλαμπος Γ.Θεοχάρης , σε τηλ/κή επικοινωνία που είχα μαζί του (σ.σ. κ. Γιώργος Αλεξίου). Το 2009 η εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση, η οποία συνεχίζεται μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (2023), έχοντας ακόμα προς διάθεση σε τιμές κάτω του κόστους, μερικά μηχανήματα παραγωγής της