Κατασκευάστηκε το 1904 από τον Αυστριακό αρχιτέκτονα Konrad Von Villas, που είχε εγκατασταθεί στη Δράμα ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα ως μηχανικός της Γαλλικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων. Αργότερα εργάστηκε ως μηχανικός στο Δήμο Δράμας. Η καπναποθήκη Πορτοκάλογλου χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία καπνού. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα και επιβλητικότερα κτίρια της εποχής και από τα σημαντικότερα δείγματα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Η μορφολογία και οργάνωση των όψεων έχουν εμφανείς ευρωπαϊκές επιδράσεις με στοιχεία “art nouveau”. Η χρήση εμφανών κεραμιδοκόκκινων πλίνθων στη διαμόρφωση των τοξοτών ανωφλίων των ανοιγμάτων και στις οριζόντιες ταινίες που διαχωρίζουν τους ορόφους, οι οποίες προβάλλονται χρωματικά πάνω στην ώχρα του επιχρίσματος, δημιουργούν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η αντίθεση των χρωμάτων στην κύρια όψη γίνεται ακόμη πιο έντονη με τις εναλλασσόμενες στρώσεις πλίνθων και επιχρίσματος στις ακμές του κτιρίου. Ιδιαίτερα αξιόλογα στοιχεία που συμπληρώνουν την όλη σύνθεση, αποτελούν το κεντρικό «Έρκερ» (εξώστης) που υποδηλώνει τους χώρους των γραφείων στο εσωτερικό, καθώς και η περίτεχνη κατασκευή της σιδερένιας κεντρικής εισόδου με στοιχεία «art nouveau» Κατά τη βουλγαρική κατοχή (1941-1944) η καπναποθήκη κατασχέθηκε από τους κατακτητές, οι οποίοι συνέχισαν την επεξεργασία καπνού. Το 1958 το κτίσμα χτυπήθηκε από κεραυνό, ο οποίος δημιούργησε ρωγμή ορατή μέχρι σήμερα. Από το 1974, χρησιμοποιήθηκε ως καπναποθήκη, αφού η επεξεργασία καπνού μεταφέρθηκε στην Καβάλα. 
Πηγή :  Τρακοσοπούλου - Τζήμου Κορνηλία, «Η αρχιτεκτονική του Konrad Jacob Josef von Vilas (1866-1929) στη Δράμα και την ευρύτερη περιοχή της (τέλη 19ου - αρχές 20ου αιώνα)», εκδ.  Δήμος Δράμας. Δ.Ε.Κ.ΠΟ.Τ.Α. : Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας. Τμήμα Ανατολικής Μακεδονίας 2002

Ο Μάρκος Αλεξίου Πορτοκάλογλου, καπνέμπορος από τα Κοτύωρα του Πόντου, αγόρασε επί Τουρκοκρατίας το οικόπεδο, από τον Τούρκο ιδιοκτήτη του και το 1904 έχτισε το καπνομάγαζο, το οποίο χρηιμοποίησε για την επεξεργασία καπνού. Το 1912 ο Πορτοκάλογλου έφυγε για την Αμερική και δεν επανήλθε στη Δράμα. Το 1931 νοίκιασε το κτίσμα στα ξαδέλφια του Κωνσταντίνο και Νικόλαο Μοσκώφ. Ο Μοσκώφ είχε διαλύσει την εταιρεία "Μοσκώφ-Σετέγκο" στην Αλεξάνδρεια και ίδρυσε με τον αδελφό του Νικόλα νέα εταιρεία στη Θεσσαλονίκη με υποκαταστήματα σε Αλεξάνδρεια, Βόλο, Δράμα και Ξάνθη. Μετά το θάνατο του ιδιοκτήτη το 1933, η καπναποθήκη μεταβιβάστηκε στη σύζυγο του Άννα, το γένος Ιωάννου Ευμορφόπουλου και στις κόρες του, Αλεξάνδρα, σύζυγο Κωνσταντίνου Βερροιόπολου, Ελένη, σύζυγο Αλεξάνδρου Τριανταφυλλίδη, και Εριέττα, σύζυγο του Μακεδονομάχου Κωνσταντίνου Μαζαράκη-Αινιάν. Μετά το θάνατο της Άννας το 1950, το μερίδιο της περιήλθε στις κόρες και τα εγγόνια της. Ακολούθησε η Βουλγαρική κατοχή και μετά την απελευθέρωση, το κτίριο ενοικιάστηκε στην εταιρεία "Σ.Ε.Κ.Ε." η οποία στις 31 Οκτωβρίου 1956, εξαγόρασε το μερίδιο της Εριέττας Μαζαράκη. Την καπναποθήκη αυτή εξαγόρασε ο Δήμος Δράμας για να στεγαστεί το Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους.