Ο Μύλος του Παππά ιδρύθηκε το 1893. Ο Κωνσταντίνος Παππάς με τους συνεταίρους του, Κ Σκαλιώρα και Χρ. Δημητριάδη, θέτουν σε εφαρμογή ένα μεγαλόπνοο σχέδιο: την κατασκευή ενός ατμόμυλου, πλάι στις όχθες του Πηνειού, στην καρδιά του θεσσαλικού κάμπου. Από το 1900 η ιδιοκτησία του ατμόμυλου περιέρχεται αποκλειστικά στα χέρια της οικογένειας Παππά. Στην πρώτη φάση λειτουργίας του, ο Μύλος λειτουργεί ως ατμόμυλος με ατμολέβητα που ήταν εγκατεστημένος στο πίσω μέρος του κτιρίου. Το 1918 ο ατμόμυλος κάηκε. H επιχείρηση ανασυστήνεται και εκσυγχρονίζεται. Από το 1927 ο Μύλος επαναλειτουργεί με νέα τεχνολογία κίνησης. Πλέον η άλεση γίνεται με κυλινδρομηχανές που παράγουν καθαρό λευκό αλεύρι και αυξάνουν σημαντικά την απόδοση του Μύλου. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μύλος επιτάσσεται και υφίσταται λεηλασία. Μετά το τέλος του πολέμου, ο Μύλος ανασυγκροτείται και σταδιακά ηλεκτροδοτείται. Η ηλεκτροδότηση συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής σε συνδυασμό με την ολοήμερη λειτουργία του εργοστασίου και την αύξηση του προσωπικού. Η γραμμή παραγωγής εκσυγχρονίζεται διαρκώς με σύγχρονο εξοπλισμό και εγκαταστάσεις. Το 1983 οι ιδιοκτήτες του Μύλου αποφασίζουν το κλείσιμο της επιχείρησης.
Το 1988 το συγκρότημα του Μύλου αγοράζεται από τον Δήμο Λαρισαίων με σκοπό τη μετατροπή του σε κέντρο πολιτισμού. Λίγο αργότερα το κεντρικό κτίριο ανακηρύσσεται διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το 2002 μία πυρκαγιά προκάλεσε ζημιές στο κεντρικό κτίριο, ενώ κατέστρεψε μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων και των μηχανημάτων. Ακολούθησε ένα πολυετές έργο αποκατάστασης και συντήρησης του κτιρίου και του εξοπλισμού. Σήμερα ο Μύλος φιλοξενεί πολιτιστικές δραστηριότητες.