Η έδρα του εργοστασίου ήταν στην οδό Γιαννιτσών.

Κτίστηκε το 1923 από τους αδελφούς Βαλτσάνη και τον Β. Γιαννόπουλο και αποτελούσε υπόδειγμα κυλινδρόμυλου με αυτόματο σύστημα παραγωγής. Ο μηχανολογικός εξοπλισμός του ήταν του Ελβετικού οίκου Daverie. Την κίνηση, στους πέντε ορόφους του εργοστασίου, έδινε πετρελαιομηχανή 200ΗΡ. Απασχολούσε 40 εργάτες και παρήγαγε 70 τόνους αλεύρι το 24ωρο. Στα 1926 – 1927 ο κυλινδρόμυλος συμπλήρωσε τον εξοπλισμό του με μηχανήματα του Γαλλικού οίκου Teisset – Rose – Brault (ξηραντήρια σίτου, τροχαλίες, προωστικοί κοχλίες) και του οίκου Daverie (ζεύγος κυλίνδρων αλευροποίησης).

Μεταξύ του εργοστασίου και του σιδηροδρομικού σταθμού υπήρχε ιδιαίτερη σιδηροδρομική γραμμή για τη διευκόλυνση της μεταφοράς σιτηρών και των προϊόντων παραγωγής του εργοστασίου.

Από το 1935 την εκμετάλλευσή του ανέλαβε η «Εμποροβιομηχανία Β. Ελλάδος Αφοί Βαλτσάνη Α.Ε.». Το 1960 Το συγκρότημα του μύλου πουλήθηκε στην εταιρία «Φοίνιξ Εμ. Χατζημπαλλή και Σια Ο.Ε.» που κράτησε την εκμετάλλευσή του μέχρι το κλείσιμο του εργοστασίου το 1981.