Πληροφορίες: Κτίριο γραφείων-τυπογραφείων "Ο Τύπος", Αρχιτέκτων Πάνος Νικολη Τζελέπης, 1938

Πηγή: Νίκος Χολέβας, "Ο αρχιτέκτων Πάνος Νικολή Τζελέπης (1894-1976): Μια συμβολή στη νεοελληνική αρχιτεκτονική και στο πρωτοποριακό της κίνημα", Διδακτορική Διατριβή (ΑΠΘ), Θεσσαλονίκη 1983. (Πληροφορία κος Πάνος Εξαρχόπουλος)

Το τυπογραφείο των περιοδικών εκδόσεων «ΡΟΜΑΝΤΣΟ», «ΠΑΝΘΕΟΝ», «ΒΕΝΤΕΤΑ», «ΜΑΣΚΑ» και «ΜΥΣΤΗΡΙΟ», στεγάστηκε στο κτήριο της οδού Αναξαγόρα 5, από τη δεκαετία του 1960. Κατά περιόδους, στο ίδιο κτίριο τυπώθηκαν οι εφημερίδες «ΤΑ ΝΕΑ», «ΒΡΑΔΥΝΗ», «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» και το περιοδικό «ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ». Ιδιαίτερα δημοφιλές το «ΡΟΜΑΝΤΣΟ», ήταν ένα λαϊκό περιοδικό ποικίλης ύλης που είχε ταυτιστεί με τον τρόπο ζωής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Ξεκίνησε να εκδίδεται στις 17 Νοεμβρίου 1934 από τους Ν. Θεοφανίδη και Σπ. Λαμπαδαρίδη (ο πρώτος υπήρξε εκδότης του έως το 1984). Πρωτεργάτης υπήρξε ο δημοσιογράφος και λογοτέχνης Απ. Μαγγανάρης, που ανέλαβε το 1943 τη διεύθυνση σύνταξης του περιοδικού και το διαμόρφωσε σε μεγάλου σχήματος και ποικίλης ύλης περιοδικό, με βασικό κορμό τα αναγνώσματα. Το 1956 το περιοδικό ανέλαβε ο Μιχ. Χανούσης, ο οποίος μειώνοντας την τιμή και διαφημίζοντάς το, εκτόξευσε την κυκλοφορία του. Η παρακμή του Ρομάντσου που ξεκινά τη δεκαετία του 1980, συνέπεσε με το τέλος της περιόδου ¨Χανούση¨ και την επιλογή της νέας διοίκησης να μετατρέψει το περιοδικό της λαϊκής μάζας σε πολυτελές lifestyle περιοδικό, υπακούοντας στις επιταγές των νέων αναγνωστικών συνθηκών.  Έτσι, τον Αύγουστο του 1987 μετά το θάνατο του Ν. Θεοφανίδη, ο οποίος είχε αποχωρήσει ήδη από τα εκδοτικά από το 1984, οι τίτλοι των εκδόσεων και οι εγκαταστάσεις τους θα περάσουν στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (ΔΟΛ), ο οποίος με την σειρά του δεν μπόρεσε να ανατρέψει την πτωτική πορεία των περιοδικών, με αποτέλεσμα να προχωρήσει στην οριστική διακοπή της κυκλοφορίας τους το 1990. Τα γραφεία και ο εκτυπωτικός μηχανισμός των εκδόσεων, στεγάστηκαν αρχικά σε ενοικιαζόμενο χώρο, στην οδό Λέκκα 29. Από το 1959 μεταφέρθηκαν στο κτίριο της οδού Αναξαγόρα 5 (πιθανά δεκαετίας του 1940), το οποίο ανήκε με κάθετες ιδιοκτησίες στους αδελφούς Γιάννη και Γιώργο Πετσόπουλο, μεγαλοεπιχειρηματίες και έμπορους  χάρτου. Αποκτήθηκε σε δύο φάσεις το 1959 και το 1960, σε πλειστηριασμούς της Εθνικής Τράπεζας. Ενοποιήθηκε και επεκτάθηκε με την προσθήκη δύο ορόφων. Όταν η τεχνολογία άλλαξε, με τη χρήση των Offset μηχανών, οι εγκαταστάσεις των εκδόσεων εκσυγχρονίστηκαν και επεκτάθηκαν με αγορά δύο εργοστασίων στο Μοσχάτο, όπου λειτούργησε και βιβλιοδετείο. Στην οδό Αναξαγόρα, παρέμειναν τα γραφεία και το κυλινδρικό πιεστήριο, ενώ ένα μέρος των περιοδικών τυπώνονταν εκεί. Με την οριστική διακοπή των εκδόσεων Θεοφανίδη, το στρατηγείο των Εκδόσεων στην οδό Αναξαγόρα 5 υποβαθμίστηκε σε αρχείο-αποθήκη, και εργαστήριο μεταξοτυπίας.

Σήμερα, το κτήριο λειτουργεί ως θερμοκοιτίδα επιχειρήσεων και πολιτιστικό κέντρο. Το μόνο που έχει μείνει πλέον να κρατάει ζωντανό το όνομα των περιοδικών αυτών, είναι  οι επιγραφές στην πρόσοψή του, που έχουν παραμείνει.