Ένα από τα πρώτα βιοτεχνικά κτίρια που ανεγέρθηκαν στη νέα πόλη της Σπάρτης, ήταν το 1837 και το εργοστάσιο παραγωγής και επεξεργασίας μετάξης του Κων. Δουρούτη. Ο Κ. Δουρούτης, έμπορος που δραστηριότητα στην Ιταλία, κυρίως στην Αγκώνα, ίδρυσε κατά τα πρώτα χρόνια της σύστασης του ελληνικού κράτους, δυο μεταξουργεία στην Πελοπόννησο, ένα στην Σπάρτη και ένα στη Μεσσήνη. Οι επιχειρήσεις του βασίστηκαν στην εμπειρία και στη γνώση της ιταλικής μεταξουργίας, η οποία μεταφέρθηκε στον ελληνικό χώρο. Τα σχέδια για το κτίριο της Σπάρτης είχαν ήδη γίνει τον Μάιο του 1836 πάνω σε ιταλικά πρότυπα, απλουστευμένα για λόγους οικονομίας. Κατασκευάστηκαν έτσι, ένας μεγάλος μονόροφος χώρος και τρία επιπλέον πλαϊνά δωμάτια.

Η επίβλεψη της κατασκευής πραγματοποιήθηκε από ιταλό, ονόματι Baidantoni, ειδικευμένο στην κατασκευή μηχανών ατμού και ολόκληρος ο εξοπλισμός του μεταξουργείου μαζί με καζάνια,  κοφίνια και  κάδους ξύλινους για τη μεταφορά του νερού είχε παραγγελθεί στην 'Αγκώνα. Η προσπάθεια εισαγωγής τής προσαρμοσμένης ιταλικής τεχνικής στο μεταξουργείο τής Σπάρτης συνοδεύτηκε και με τη μετάκληση ειδικευμένων τεχνιτών, οι οποίοι εκπαίδευσαν τους ντόπιους εργάτες και διεύθυναν το εργοστάσιο τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του. Στον Οδηγό του Μιλτιάδη Μπούκα του 1875, το μεταξουργείο περιγράφεται ως ατμοκίνητο πλέον, διευθυνόμενο από τον Αριστείδη Παναγιωτόπουλο, κατά την οδόν την άγουσαν εις Μυστρά. 

Πιθανά το εργοστάσιο  ταυτίζεται με το ισόγειο κτίριο που βρισκόταν στην γωνία Λεωνίδου & Διοσκούρων. Λειτούργησε περίπου μέχρι τα τέλη του 19ου αι.