Ο Ιωάννης Χρυσάκης (1852-1934),ήρθε ως πρόσφυγας μαζί με την μητέρα του από την Κρήτη, μετά το θάνατο του πατέρα του, κατά την Κρητική Επανάσταση το1866. Αρχικά εργάστηκε ως σταβλίτης στο αγρόκτημα του Κ. Μέρλιν, που βρισκόταν στην περιοχή Κολωνάκι της Αθήνας. Το 1881 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Βουστασίου, ενώ το 1882 όταν ο Κ. Μέρλιν αποχωρεί από την Αθήνα και πουλά το κτήμα του, ο Χρυσάκης αγοράζει 5 αγελάδες από αυτό και ένα οικόπεδο στη συνοικία της Γαργαρέττας στην οδό Τσάμη Καρατάσου στην περιοχή Μακρυγιάννη και ιδρύει μόνος του ένα σύγχρονο Βουστάσιο. Γρήγορα η επιχείρηση αναπτύχθηκε έχοντας ικανότητα 40 και πλέον αγελάδων, όλες εισαγμένες από την Ελβετία. Το Βουστάσιο του Χρυσάκη είχε παραγωγή μεγαλύτερη από 300 οκάδες γάλα καθημερινά, το οποίο μοίραζε στην πελατεία του.
Παράλληλα, άνοιξε στην πλ. Συντάγματος, στο ισόγειο κτηρίου στη συμβολή με την οδό Μητροπόλεως, τεϊοποτείο-γαλακτοπωλείο με την ονομασία «Φαιβ ο-κλοκ», όπου διέθετε με μεγάλη επιτυχία τα προϊόντα του.
Καθώς η επιχείρηση απαιτούσε μεγαλύτερη ανάπτυξη, μεταφέρθηκε το 1905 σε νέο ιδιόκτητο κτήμα, στη σημερινή συνοικία της Ν. Σμύρνης, κοντά στην οδό Συγγρού, όπου υπάρχει μέχρι σήμερα η στάση Χρυσάκη. Λειτούργησε τουλάχιστον μέχρι τη δεκαετία του 1950, ενώ πουλήθηκε την περίοδο 1958-59, δίνοντας τη θέση του στη Λεόντειο Σχολή. Τα σχέδια του συγκροτήματος, που περιλάμβανε κατοικία, στάβλους και γραφεία, ήταν σύμφωνα με τις τελευταίες προδιαγραφές της εποχής και οφείλονται στον Χρυσόστομο Χρυσάκη,γιο του Ιωάννη, που είχε σπουδάσει γαλακτοκομία στο Ρέντιγκ, προάστειο του Λονδίνου.
Ο Ιωάννης Χρυσάκης είχε διοριστεί το1914 ως μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου παρά τώ Ζωοτεχνικώ και Κτηνιατρικώ τμήματι του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας (ΦΕΚ 108/Β/13-05-1914).