Το εργοστάσιο κατασκευάστηκε από τον Αντώνιο Φουστάνο, γιο του Σπαρτιάτη βιοµήχανου και εφοπλιστή Παντελή Φουστάνου ο οποίος ίδρυσε στην Ερµούπολη το Κλωστήριον Σύρου Φουστάνος, Καρέλλας, Βελισσαρόπουλος και Σία το 1903. Το εργοστάσιο περιήλθε εξ ολοκλήρου στην οικογένεια Φουστάνου το 1920 και επεκτάθηκε στην υφαντουργία. Μετά τον θάνατο του Παντελή Φουστάνου το 1925 το εργοστάσιο της Σύρου ανέλαβε ο γιος του Γεώργιος, ενώ ο άλλος γιος του Αντώνιος ήδη από το 1912 είχε µεταφερθεί στον Πειραιά όπου ίδρυσε το νηµατουργείο βάµβακος Α. Φουστάνος, πιθανώς αγοράζοντας προϋπάρχον κλωστήριο στην οδό Τροχιοδρόµων (σηµερινή Οµηρίδου Σκυλίτση και ∆εληγιώργη) στο ύψος του Νέου Φαλήρου. Είναι η εποχή που κι άλλοι βιοµήχανοι της Ερµούπολης (Λαδόπουλος, Βελισσαρόπουλος – Καρέλλας κ.ά.) επεκτείνουν ή µεταφέρουν τις δραστηριότητές τους στον Πειραιά –και µάλιστα στην ίδια περιοχή, του Νέου Φαλήρου–, στο νέο εµποροβιοµηχανικό και διαµετακοµιστικό κέντρο που υποσκέλισε την Ερµούπολη.
Το εργοστάσιο το 1983 κηρύσσεται διατηρητέο µνηµείο από το υπουργείο Πολιτισµού ως «έργο τέχνης» και «σπάνιο δείγµα βιοµηχανικής αρχιτεκτονικής», καθώς το κτίριο θεωρείται χαρακτηριστικό παράδειγµα της χρήσης του οπλισµένου σκυροδέµατος στην Ελλάδα των αρχών του 20ού αιώνα.