Η ηπειρώτικη βιομηχανία που ιδρύθηκε το 1979, κρατικοποιήθηκε περνώντας στον έλεγχο της Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (πρώην ΕΒΟ που συγχωνεύτηκε με την ΠΥΡΚΑΛ) το 1983, αναλαμβάνοντας συμβόλαια παραγωγής για τον Ελληνικό Στρατό, κυρίως κάλυκες και βολίδες. Εκσυγχρονίστηκε το 1998 με επενδύσεις 5 εκατ.ευρώ και ανέλαβε ένα “χρυσό” συμβόλαιο προμήθειας των δισκίων χαλκονικέλιου, από τα οποία το Νομισματοκοπείο παρήγαγε τα εγχώρια κέρματα του ευρώ μετά την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ. Για ένα διάστημα, σωτήριο για τη ΜΒΗ ήταν το συμβόλαιο για την προμήθειας δισκίων χαλκονικέλιου από τα οποία το Νομισματοκοπείο παρήγαγε τα εγχώρια κέρματα του κοινού νομίσματος. Η παραγγελία αρχικά ήταν μεγάλη, πάνω από 700 εκατομμύρια τεμάχια, λόγω των αναγκών αντικατάστασης της δραχμής με το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Μετά την κυκλοφορία του ευρώ, οι παραγγελίες προς την ΜΒΗ μειώθηκαν σε 100 εκατομμύρια κατά μέσο όρο ετησίως και εν τέλει περιορίστηκαν μόλις στα 20-30 εκατομμύρια τεμάχια τον χρόνο. Στο σημείο αυτό να σημειωθεί πως η ΕΚΤ σε συνεργασία με τις Κεντρικές Τράπεζες των χωρών της Ευρωζώνης, είναι υπεύθυνες για την εκτύπωση χαρτονομισμάτων, ενώ οι εθνικές αρχές είναι υπεύθυνες για τα κέρματα, η παραγωγή των οποίων ονομάζεται “κοπή”. Η ΕΚΤ εγκρίνει τις ποσότητες των κερμάτων που μπορεί να εκδώσει κάθε χώρα για να ικανοποιήσει τις ανάγκες της και αποτελεί ευθύνη κάθε χώρας να εκδίδει τα δικά της κέρματα με τις εθνικές γραφικές παραστάσεις στη μία όψη. Αυτή, λοιπόν, τη παραγωγή είχε αναλάβει επί σειρά ετών η Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου, έχοντας συνολικά παράξει το 65% περίπου των μεταλλικών δίσκων κερμάτων του 1, 2, 5, 10, 20, 50 λεπτών ευρώ και το 100% των πυρήνων και δακτυλίων για τα κέρματα 1 και 2 ευρώ, από τις αρχικές ποσότητας που απαιτήθηκαν από την ΤτΕ. Ακόμη, όμως, και με απευθείας, ουσιαστικά, αναθέσεις, η ακριτική βιομηχανία δεν μπόρεσε να σωθεί, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά την ανύπαρκτη σχέση του ελληνικού κράτους με την υγιή επιχειρηματικότητα. Αν και είχε σταθερά πελάτες την ΤτΕ και την ΕΑΣ, τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, ήδη έντονα από το 2013, επιδεινώθηκαν στο διάστημα που ακολούθησε. Έχοντας, στο μεταξύ, περάσει στον έλεγχο της “Ελληνικά Συστήματα Παραγωγής Πολιτικών Προϊόντων” (είναι ο μοναδικός της μέτοχος), εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από τη ΧΑΛΚΟΡ του ομίλου Στασινόπουλου (2015-2017) (σ.σ. ο όμιλος Βιοχάλκο είχε βρεθεί κοντά στην απόκτηση της ΜΒΗ και στις αρχές της δεκαετίας του 90) που, όμως, δεν ευοδώθηκε. Η μεταλλουργική εταιρεία βρέθηκε μπροστά σε αδιέξοδο, με τεράστιο πρόβλημα ρευστότητας και μεγάλες υποχρεώσεις, ενώ η προ ετών έκρηξη των τιμών των μεταλλευμάτων αποδείχθηκε δυσβάστακτη. Η μεταλλουργική εταιρεία με έδρα στο Πωγώνι Ηπείρου εδώ και καιρό αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αδυνατούσε να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της προς τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, προμηθευτές και εργαζόμενους. Έφθασε σε σημείο να μην μπορεί να λειτουργήσει και τον Νοέμβριο του 2016 τέθηκε σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Kατά την περίοδο που οριστικοποιούνταν το λουκέτο, τον Νοέμβριο του 2016, με τροπολογία η οποία κατατέθηκε από την Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, δόθηκε η δυνατότητα μετάταξης του προσωπικού (45 εργαζόμενοι) της ΜΒΗ. Συγκεκριμένα, δόθηκε το δικαίωμα της μετάταξης στο προσωπικό ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των εταιριών “Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα ΑΒΕΕ”, “Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου Μονοπρόσωπη ΑΕ” και “Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων ΑΒΕ”, σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου ή σε ΟΤΑ. Δύο χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 2018, το σύνολο των στοιχείων ενεργητικού της εταιρείας αποκτήθηκε μέσω πλειοδοτικού διαγωνισμού από την ElvalHalcor, έναντι 2,5 εκατ. ευρώ. Εκτός από τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις και τα αποθέματα της "Μεταλλουργικής Ηπείρου", στην ElvalHalcor πέρασαν δικαιώματα σημάτων, διπλώματα ευρεσιτεχνίας και άδειες που συνδέονται με τη λειτουργία των στοιχείων ενεργητικού της. Ακολούθως, στην αρχή του 2019, αποφασίστηκε η εκκίνηση της διαδικασίας για τη μετατροπή του υποκαταστήματος (όπως είχε ξεκινήσει να λειτουργεί) σε νεοσυσταθείσα ανώνυμη εταιρία. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε προ ημερών και πλέον το εργοστάσιο παραγωγής όλων των τύπων δισκίων κερμάτων και δακτυλίων θα λειτουργεί με την επωνυμία "ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙKH ΗΠΕΙΡΟΥ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ". Στόχος του ομίλου είναι μέσω της υλοποίησης επενδύσεων και αξιοποίησης του διεθνούς εμπορικού δικτύου της ElvalHalcor, η "Μεταλλουργική Ηπείρου" να ανακτήσει τη δυναμική της και να αποκτήσει εξαγωγικό προσανατολισμό. Στο πλαίσιο αυτό εκτιμάται ότι οι πρώτες επενδύσεις με επίκεντρο τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής δισκίων χαλκονικελίου, από τα οποία παράγονται τα κέρματα του ευρώ, θα ανέλθουν στα επίπεδα του 1,5 εκατ. ευρώ με μεσοπρόθεσμο στόχο παραγωγής 5.000 τόνων προϊόντων. Η εξέλιξη αυτή έδωσε νέα πνοή για τη "Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου" (ΜΒΗ), εν μέσω μιας μακράς και σταθερής πορείας αποβιομηχάνισης στη χώρα. Σημειώνεται πως η ElvalHalcor συστάθηκε τον Δεκέμβριο του 2017, μέσω της συγχώνευσης της Ελβάλ (Elval), μίας από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές βιομηχανίες έλασης αλουμινίου, και της Χαλκόρ (Halcor), του μεγαλύτερου παραγωγού σωλήνων χαλκού στην Ευρώπη. Διαθέτει πάνω από 80 χρόνια εμπειρία και τεχνογνωσία, ισχυρή παραγωγική βάση με 12 εργοστασιακές μονάδες και εμπορική παρουσία σε πάνω από 100 χώρες. Πλέον, η Μεταλλουργική Ηπείρου είναι ένας από τους κορυφαίους κατασκευαστές δισκίων για κέρματα στην Ευρώπη. Το υπερσύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής, κατασκευάζει όλους τους τύπους δισκίων κερμάτων και δακτυλίων για διμεταλλικά κέρματα.