Το 1925, o Ιωάννης Τσαούσογλου ιδρύει μια μικρή επιπλοποιία στην Θεσσαλονίκη για να καλύψει τις ανάγκες της τοπικής αγοράς. Στα χρόνια που ακολουθούν, η ζήτηση αυξάνεται και η μονάδα παραγωγής μεταφέρεται στην Αθήνα. Το 1954, οι γιοι του Ι. Τσαούσογλου, Χαράλαμπος, Λάζαρος και Ελευθέριος, ιδρύουν την Ελληνική Βιομηχανία Μεταλλικών Επίπλων (ΕΒΜΕ) Τσαούσογλου, η οποία κατακτά σύντομα ηγετική θέση στον κλάδο. Η εταιρεία προμηθεύει και εξοπλίζει τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς και δημοσίους φορείς της χώρας, όπως αεροδρόμια, στάδια, νοσοκομεία, συνεδριακά κέντρα, θέατρα, κινηματογράφους, ξενοδοχεία γραφεία και σχολεία. Το όραμα του Χαράλαμπου Τσαούσογλου για μια σύγχρονη επιπλοποιία δίνει ώθηση στην ανάπτυξη της ΕΒΜΕ. Προστίθενται μονάδες βαφής και πλαστικοποίησης των μεταλλικών επίπλων στο εργοστάσιο της Πειραιώς. Τη δεκαετία του 1970, η ΕΒΜΕ συμβαδίζει με την αναπτυξιακή πορεία της εθνικής οικονομίας. Aπασχολεί 600 εργαζομένους και γίνεται σημείο αναφοράς για το εγχώριο design, βγαίνει εκτός συνόρων πραγματοποιώντας εξαγωγές σε πολλές χώρες του εξωτερικού, ενώ τα επόμενα χρόνια ο όμιλος της οικογένειας καθίσταται κυρίαρχος της αγοράς με μερίδιο που ξεπερνά το 50%. Όμως κατά τη διάρκεια λειτουργίας του εργοστασίου, υπήρξαν αναφορές για πολλά εργατικά ατυχήματα, από τα οποία δυο θαναυηφόρα, λόγω "έλλειψης προστατευτικών μέτρων". Τη δεκαετία του 90, λόγω του ανταγωνισμού από την αθρόα εισαγωγή επίπλων, το εργοστάσιο οδηγήθηκε στο κλείσιμο και το συγκρότημα περιήλθε στην Εθνική Τράπεζα.Ο χώρος έχει έκταση 31.687 τ.μ., εντός των οποίων βρίσκονται 15 κτήρια, με τα περισσότερα να έχουν χαρακτηριστεί μνημεία, το διάστημα 2000-2001. Τα κτήρια αποτελούν τυπικά δείγματα βιομηχανικών κατασκευών μεγάλης κλίμακας, με λιτή αισθητική, όπως επιβάλλουν τα πρότυπα του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, με χρήση του οπλισμένου σκυροδέματος.  Έπειτα από συνεννόηση Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής, στο χώρο, από το 2006  στεγάστηκε το Ελληνικό Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου. Τον Ιανουάριο του 2024, ολοκληρώθηκε η εξαγορά από το Υπουργείο Πολιτισμού με τίμημα 12.600.000 Ευρώ, με πόρους από το ταμείο ανάκαμψης. Τη χρηματοδότηση των απαιτούμενων μελετών για την αποκατάσταση και επανάχρηση του χώρου με χρήσεις πολιτιστικές και διοικητικές, ανέλαβε η Τράπεζα Πειραιώς.