Οι υποσταθμοί αυτοί, διάσπαρτοι στο κέντρο και στις συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά, με ιδιαίτερη και διακριτή αρχιτεκτονική, κατασκευάστηκαν από την Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών Πειραιώς (ΗΕΑΠ) στη δεκαετία 1930 και στα μεταπολεμικά χρόνια. Με την εξαγορά της ΗΕΑΠ το 1960, πέρασαν στην ιδιοκτησία της ΔΕΗ. (Μαρία Μαυροειδή).

Οι υποσταθμοί αυτοί (οι λεγόμενοι "κύβοι") αποτελούσαν τους υποσταθμούς υποβιβασμού σε χαμηλή τάση (από το υπόγειο δίκτυο) και διανομής στις γειτονιές μέσω εναερίου δικτύου. Στο συγκεκριμένο σημείο σώζεται ακόμα ο πρώτος στη σειρά πλεκτός μεταλλικός στύλος για τη στήριξη των καλωδίων χαμηλής τάσης προς τη γειτονιά. Ο υποσταθμός είχε κατασκευαστεί σύμφωνα με τυποποιημένα σχέδια, ώστε να υπάρχει ομοιομορφία και ένταξη στο τότε αστικό περιβάλλον. Η διαφοροποίηση γινόταν στον τρόπο εξόδου των καλωδίων, ανάλογα με τη θέση του υποσταθμού στο οικόπεδο. Το υπερυψωμένο τμήμα της οροφής με τις γρίλιες, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες γρίλιες που υπήρχαν στην θύρα εισόδου, χρησίμευαν για τη φυσική ψύξη του μετασχηματιστή.