Η καπνοβιομηχανία Τ.Ε.Μ.Ι. ήταν το Ιταλικό Εργοστάσιο Καπνών του Αιγαίου και οι κτηριακές της εγκαταστάσεις βρίσκονται στη συνοικία του Αγίου Ιωάννη Η ανέγερσή της ξεκίνησε το 1926 και ολοκληρώθηκε το 1927. Το αρχικό κτήριο είναι διώροφο και διαθέτει χαρακτηριστική καμπύλη στη συμβολή των δύο επίμηκων πλευρών του Το 1928 και στη συνέχεια το 1941 προστέθηκαν βοηθητικά κτήρια. Το συγκρότημα διακρίνεται από λιτές γραμμές και μεγάλα ανοίγματα και οι όψεις του έχουν επενδυθεί με finta pietra (επίχρισμα που μοιάζει με πέτρα). Αποτελούσε ένα από τα πρώτα σημαντικά επιτεύγματα στον τομέα της αγροτικής και οικονομικής ανασυγκρότησης του νησιού. Το 1938, απέκτησε το μονοπώλιο επεξεργασίας, παραγωγής, πώλησης και εξαγωγής προϊόντων καπνού. Η βιομηχανία παρήγαγε ψιλοκομμένο καπνό, πούρα και τσιγάρα εξαιρετικής ποιότητας, με την επωνυμία ‘‘Rodi’’ και ‘‘Samsoun’’33. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, η διοίκηση του Mario Lago καταφέρνει να εξουδετερώσει τους ξένους επιχειρηματίες, ώστε οι μετοχές να συγκεντρωθούν στο Ιταλικό μονοπώλιο ΑΤΙ. Στη συνέχεια, εξαναγκάζει τα ανώτερα κυβερνητικά στελέχη να παραχωρήσουν τις μετοχές στην Κυβέρνηση Ιταλικών νησιών του Αιγαίου, ώστε να διαχειρίζεται αυτή μόνο την εταιρία. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι προϋπάρχουσες μικρές καπνοβιομηχανίες αναγκάστηκαν να κλείσουν λόγω αφενός της προνομιακής μεταχείρισης από τη διοίκηση και αφετέρου λόγω της αδυναμίας τους να ανταγωνιστούν τον σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό της καπνοβιομηχανίας ΤΕΜΙ. Το εργοστάσιο περιλάμβανε πέντε καινούριες σιγαροποιητικές μηχανές, σύγχρονες εγκαταστάσεις και αποθηκευτικούς χώρους και απασχολούσε εργατικό δυναμικό 600 ατόμων. Τα ειδικά θερμοκήπια για την καλλιέργεια καπνών της εταιρείας Τ.Ε.Μ.Ι. βρίσκονταν στη Villa Passa στην οδό προς τη Villanova (εκτός της πόλης της Ρόδου) και οι ποικιλίες καπνών απέδιδαν ικανοποιητικά. Στο υπόγειο του κεντρικού κτηρίου στεγαζόταν κοπτήριο, διάφοροι αποθηκευτικοί χώροι, αλλά και καταφύγιο ενώ στο ισόγειο βρισκόταν το μηχανοστάσιο, η αίθουσα πακεταρίσματος, τεχνικό γραφείο, η αποθήκη σιγαρέτων και η αποθήκη πρώτων υλών. Τέλος, ο όροφος στέγαζε τον χώρο στον οποίο γινόταν η διαλογή φύλλου, την αποθήκη των Σιγαρέτων, καθώς και την αποθήκη του καπνού και των φύλλων. Στα βοηθητικά κτήρια στεγάζονταν επιπρόσθετοι βοηθητικοί χώροι, λογιστήριο, μηχανουργείο, οι ηλεκτρικές μηχανές, αφοδευτήρια, γκαράζ, ξυλουργείο, τραπεζαρία και  πρατήριο σιγαρέτων. Το 1973 με το Β.Δ. 102/1973 ΦΕΚ Α-220/ 20-9-1973 η καπνοβιομηχανία Ρόδου διαλύθηκε. Το κτήριο χαρακτηρίσθηκε ως Διατηρητέο Μνημείο από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ το 1991, ενώ σήμερα ανήκει στην ιδιοκτησία του Δήμου Ροδίων και στεγάζει το 1ο Γυμνάσιο Ρόδου.
Πηγή: Παπαγεωργίου Μιχαέλλα, "ΤΑ ΨΗΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΗΣ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ | ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΗΣ",  Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, ΕΜΠ, 02-2023